Felieton

Czas na relaks,
mamy przecie weekend

     Obecna władza gminna, nasza lokalna ma się rozumieć, jest dla mnie niewyczerpalnym źródłem wesołości i ubawu po pachy. Traktuję ją tak poważnie, jak ona mnie i ludzi podobnie myślących. Bardzo się ucieszyłem swego czasu, kiedy niewiasta o bliźniaczym imieniu pierwszej damy z arkadii awansowała na podwójta. Od wtedy żadna opozycja w gminie nie może powiedzieć, że władza ma długie ręce i kluczuje ile wlezie. Czy to jest kłamstwo?
     Istnieje taka przepowiednia, że po wójcie z olejem w głowie musi nastąpić okres pustogłowia. Taka pseudodemokratyczna kosmetyka, aby gminy nie zajeździć autotematyzmem. A ja wszystko, za przeproszeniem, mam w kupie. I z olejem, i pustogłowiem, i króciakiem też.
     Malkontenci złorzeczą, że władza gminna miała być oszczędna a jest rozrzutna, bo za gruby szmal organizuje sobie igrzyska, nagradza za śliczne nic i powiększa armię urzędników nieudaczników, przy powoływaniu których jedynym kryterium jest psie oddanie i wierność wójtowi, a nie kwalifikacje, i tak dalej, i tak dalej, i dalej. A wcale ponoć tak nie jest.
     Jako gmina jesteśmy bardzo oszczędni, a te kilka zaplanowanych milionów złotych zadłużenia na koniec roku bieżącego to pestka. Może i pestka, tylko że niewielu ma świadomość z jakiego owocu.
     Myślałem, że już mnie w tej gminie nic nie zaskoczy, ale myliłem się, bo aż siadłem z wrażenia, kiedy usłyszałem, że przy budowie „Orlika” wyparowało ok. 70 metrów kwadratowych wielofunkcyjnego boiska warte kilkadziesiąt tysięcy złotych.
     Pryncypał zwany wójtem orzekł, że na PKP kasę można zrobić. I słusznie, bo jedynym drobnym problemem jest wysokość dzierżawy, którą za zgodą skarbnika trzeba kasą podatnika karmić kolejarzy rok po roku. Kiedy dowiedziałem się, że skarbnik dała przyzwolenie na umowę dzierżawy dworca PKP, a iluś tam za zamknięcie tego tematu dostało wysoką nagrodę, to szczena mi opadła jak łycha od zdezelowanej kopary w ZGK. Po tym wytrysku służalczości strażniczki od finansów, przypomniał mi się dowcip o połkniętym przez wieloryba rybaku, który w trzewiach spotyka kobietę i pyta ją:
     -    Panią też połknął?
     A ta odpowiada:
     -    Nie, ja wlazłam z drugiej strony.
     Oj, naraził się nasz wójt proboszczowi, naraził. Tak sądzę, bo konfesjonał do urzędu chce asymilować. Otóż wójt podczas sesji odsyła uczestników do spowiedzi i komunii, a hasło „Bóg, Honor, Ojczyzna” jest w jego działaniu pierwiastkiem przewodnim. I słusznie, bo to w socjotechnice grubego kalibru artyleria i co mniej odpornych zwala poddańczo z nóg. Kiedy do tego dodamy słynne powiedzenie wójta: "zło dobrem zwyciężaj", które o ściany urzędu gminy, domu kultury i sądów odbijało się kilkakrotnie, to ja już, kurde, nie wiem co dobrem jest w tej gminie, a co złem godnym potępienia. Są granice obłędu, ale widać nie dla wszystkich. Co to się nie robi dla bycia dobrze opłacanym kierownikiem gminy.
     Kończąc podpowiadam skromnie producentom TV. W naszej gminie są bardzo sprzyjające warunki do nakręcenia drugiej części „Rancza”, z bohaterskim męczennikiem panem Andrzejem Z. w roli głównej, z jego liczną kompanią kłamczuchów i kasożerców w tle. Film mógłby nosić wdzięczny tytuł „Szambo”. Ten sam zapach i zawartość, tylko bohaterowie inni. Sukces murowany!