Opinie
Cień
Jana Pawła II
Dzisiaj przypada czwarta rocznica śmierci Wielkiego Polaka Jana Pawła II. Niewątpliwie był Papież Polak ważnym autorytetem moralnym. Jednak od sfery deklaracji znajomości nauk Papieża odstaje praktyka życiowa.
Z najświeższych badań wynika, że zdecydowana większość Polaków deklaruje znajomość nauczania Jana Pawła II. Kluczową rolę w zetknięciu się z nim odegrały media, niemała część poznała podczas rozmów w gronie rodzinnym oraz znajomych, niemal połowa uczestniczyła w papieskich pielgrzymkach, znacząca ilość czytała książki autorstwa Papieża. Dla ogromnej liczby Polaków Jan Paweł II został po swojej śmierci ważnym powiernikiem próśb i pośrednikiem wobec Boga. Prowadzone badania świadczą, że ponad połowa wypowiadających się nie ukrywa i przyznaje, iż modliło się o jego wstawiennictwo.
Zasługi Jana Pawła II dla Polski i świata wydają się większości oczywiste. Kluczową rolę Papieża dostrzegamy m.in. w otwarciu młodych ludzi na chrześcijaństwo, zbliżeniu między światowymi religiami, wzroście poczucia własnej wartości Polaków, powstaniu Solidarności oraz upadku komunizmu w Europie. Bardzo często też pojawia się opinia o przemianie, jaka zaszła w życiu Polaków pod wpływem nauczania i świadectwa Jana Pawła II. Dla zdecydowanej większości Papież jest ważnym autorytetem moralnym. Jednak od sfery deklaracji znajomości nauk Papieża odstaje praktyka życiowa. Bardzo ciepły stosunek do osoby Jana Pawła II łączymy z wybiórczym stosowaniem jego wskazań. Widać to po akceptacji dla poszczególnych elementów nauczania Papieża, nie wszyscy je akceptują jednakowo. Jednakże mamy w tym przypadku do czynienia z pewnym paradoksem, bowiem ci nieprzekonani bardzo często w modlitwie zwracają się do Jana Pawła II, proszą też o jego kanonizację oraz często o nim opowiadają innym.
Ta czytelna dwuznaczność przybiera postać podwójnego charakteru: z jednej strony postać Jana Pawła II jest dla nas wspaniała, ciepła, bezwarunkowo aprobowana; z drugiej nauczanie, które jest trudne i wymagające, a w konsekwencji – choć rozważane i brane pod uwagę – nie zawsze asymilowane i w praktyce realizowane.
Dzisiejsza rocznica śmierci Jana Pawła II powinna być m.in. przyczynkiem do rozważań na temat znalezienia równowagi między deklaracją a praktyką.
Jana Pawła II
Dzisiaj przypada czwarta rocznica śmierci Wielkiego Polaka Jana Pawła II. Niewątpliwie był Papież Polak ważnym autorytetem moralnym. Jednak od sfery deklaracji znajomości nauk Papieża odstaje praktyka życiowa.
Z najświeższych badań wynika, że zdecydowana większość Polaków deklaruje znajomość nauczania Jana Pawła II. Kluczową rolę w zetknięciu się z nim odegrały media, niemała część poznała podczas rozmów w gronie rodzinnym oraz znajomych, niemal połowa uczestniczyła w papieskich pielgrzymkach, znacząca ilość czytała książki autorstwa Papieża. Dla ogromnej liczby Polaków Jan Paweł II został po swojej śmierci ważnym powiernikiem próśb i pośrednikiem wobec Boga. Prowadzone badania świadczą, że ponad połowa wypowiadających się nie ukrywa i przyznaje, iż modliło się o jego wstawiennictwo.
Zasługi Jana Pawła II dla Polski i świata wydają się większości oczywiste. Kluczową rolę Papieża dostrzegamy m.in. w otwarciu młodych ludzi na chrześcijaństwo, zbliżeniu między światowymi religiami, wzroście poczucia własnej wartości Polaków, powstaniu Solidarności oraz upadku komunizmu w Europie. Bardzo często też pojawia się opinia o przemianie, jaka zaszła w życiu Polaków pod wpływem nauczania i świadectwa Jana Pawła II. Dla zdecydowanej większości Papież jest ważnym autorytetem moralnym. Jednak od sfery deklaracji znajomości nauk Papieża odstaje praktyka życiowa. Bardzo ciepły stosunek do osoby Jana Pawła II łączymy z wybiórczym stosowaniem jego wskazań. Widać to po akceptacji dla poszczególnych elementów nauczania Papieża, nie wszyscy je akceptują jednakowo. Jednakże mamy w tym przypadku do czynienia z pewnym paradoksem, bowiem ci nieprzekonani bardzo często w modlitwie zwracają się do Jana Pawła II, proszą też o jego kanonizację oraz często o nim opowiadają innym.
Ta czytelna dwuznaczność przybiera postać podwójnego charakteru: z jednej strony postać Jana Pawła II jest dla nas wspaniała, ciepła, bezwarunkowo aprobowana; z drugiej nauczanie, które jest trudne i wymagające, a w konsekwencji – choć rozważane i brane pod uwagę – nie zawsze asymilowane i w praktyce realizowane.
Dzisiejsza rocznica śmierci Jana Pawła II powinna być m.in. przyczynkiem do rozważań na temat znalezienia równowagi między deklaracją a praktyką.
Za „Tygodnik Powszechny”
prawda/deklaracji jest dużo/praktyki tyle co kot napłakał/każdego dnia to widzę/Jan Paweł II wyznaczył nam drogi/większość z nich zbacza/dla partykularnych interesow/przykre/
OdpowiedzUsuń"Dzisiejsza rocznica śmierci Jana Pawła II powinna być m.in. przyczynkiem do rozważań na temat znalezienia równowagi między deklaracją a praktyką."W całości się z tym zgadzam. Powinniśmy również wziąć do serca przesłanie ks. Rektora Seminarium z Łomży, które skierował do nas podczas rekolekcji:"Żyjmy nie tylko dla siebie."
OdpowiedzUsuń